Wanneer er meer dan één kind in huis is, gaat het bijna altijd mis over speelgoed. Wie mag wat gebruiken? Wie heeft het als eerste? En wat als iets stuk is? Het helpt om vooraf duidelijk te maken welk speelgoed van iedereen is en welk speelgoed van één kind alleen. Dan hoeft er niet bij elke ruzie opnieuw te worden uitgezocht wie waar recht op heeft.
Het gedeelde speelgoed staat op een vaste plek, bijvoorbeeld in de woonkamer of op een lage plank in de gezamenlijke kamer. Dat zijn vaak grote dingen, zoals een blokkendoos, een treinbaan of een verzameling spelletjes. Iedereen mag daarmee spelen, en iedereen ruimt het weer op. Het is prettig als kinderen zelf meedenken over wat er gedeeld wordt en wat niet.
Speelgoed dat alleen van jou is
Sommige dingen zijn zo persoonlijk dat ze niet gedeeld hoeven te worden. Een favoriete knuffel, een cadeau van oma, iets waar een kind veel aan gehecht is. Zulk speelgoed krijgt een eigen plek, bijvoorbeeld in een eigen kist of op een eigen plank. Andere kinderen mogen er alleen mee spelen als de eigenaar dat goed vindt.
Eigen speelgoed kan ook een teken van vertrouwen zijn. Kinderen die weten dat hun spullen veilig zijn, delen vaak gemakkelijker de rest. Ze voelen zich niet bedreigd en durven dus ruimhartiger te zijn. Voor jonge kinderen is het soms lastig te begrijpen dat je iets kunt uitlenen zonder het kwijt te raken. Een afgesproken moment om het terug te krijgen helpt daarbij.
Handig is een tekening of foto bij elke plank of mand: de foto van de knuffel op de plank van het ene kind, de foto van de blokkendoos op de plank voor allebei. Dat maakt het ook voor kinderen die nog niet kunnen lezen duidelijk. Bij ruzie kan iedereen zien wat er is afgesproken, en volwassenen hoeven niet steeds te bemiddelen.
Afspraken mogen veranderen. Wat vorig jaar van iedereen was, is nu misschien van één kind, en andersom. Praat er af en toe over met de kinderen en pas de indeling aan. Zo blijft het gevoel van eerlijkheid bestaan, en kinderen leren dat je samen tot een oplossing kunt komen zonder dat iemand zich tekortgedaan voelt.
